To również tekst sprzed roku. Zostały dokonane tylko małe poprawki. Zostawiam tak, jak przeleżał w szufladzie ponad rok.
Muszę się przyznać, że przedstawienie spodobało mi się. Była w nim radość tworzenia.
Podobała mi się konwencja, w której młodzi aktorzy bawili się dobrze. Była w nich młodość i zabawa tworzonymi postaciami. Zaskoczyła mnie bardzo sprawność fizyczna całego zespołu aktorskiego.
Wokalnie... /tutaj niedokończone zdanie/.
Scenografia oszczędna, funkcjonalna, ułatwiająca zmianę obrazów i miejsc akcji.
Możliwe, że zespół kupił mnie numerem typowo broadwayowskim. To nie jest proste, praca z rekwizytem to wciąż w polskich produkcjach trudna umiejętność do opanowania. Tutaj było widać, że wiele prób dało znakomity rezultat. Cylindry i laski nie przeszkadzały w ruchu scenicznym, wszystko było dopięte na ostatni guzik.
Najsłabszym ogniwem był dla mnie scenariusz, brakowało mi klamry zamykającej całość.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz