To wersja tekstu sprzed wielu miesięcy. Miałem już bilet w dłoni na drugie podejście do tego dyplomu, już witałem się z AST, ale los zaskakujący miał natenczas dla mnie zupełnie inne plany. Tekst powstał zaraz po pierwszym obejrzeniu spektaklu, potem czekał na poprawki po wzmiankowanym drugi podejściu do spektaklu, a czas płynął i płynął... i pozostała wersja poniżej:
Nareszcie przedstawienie, które zasłużyło na miarę dyplomu. Cały dyplom do przeniesienia na zawodową scenę. Nawet jeśli ktoś grał po warunkach, to wszyscy obronili się rewelacyjnie.
Aktorzy i aktorki mówili o emocjach, które były im bliskie, w swojej grze byli autentyczni.
Sam początek, upozowania, pokazuje, że nie będzie łatwo występującym. Kto twierdzi, że granie jest prostą sprawą, już wie, że to sport ekstremalny.
Bardzo ciekawie poprowadzony ruch sceniczny, czasami na zasadzie kanonu, ale nie miało to w sobie nic z nudnej powtarzalności.
Spektakl posiadał swój rytm muzyczny. Tempo było satysfakcjonujące.
Cudowny pomysł z walką bokserską, na ringu uczennica i nauczycielka. Zaskakujący pomysł reżyserski.
Fortepian jako element dekoracji i jednocześnie trochę diaboliczny portal, wielki instrument pianistyczny poruszający się po scenie z lekkością baleriny.
No i Chopin, ten to dopiero gagatek. Rola wykonana wyśmienicie. Samo pomysł na postać i poprowadzenie jej, nagroda aktorska należy się z urzędu.
Wspaniałą gratka dla miłośników muzyki oraz wszelkich konkursów.
I to by było na tyle.
______________________________________________________
https://krakow.ast.krakow.pl/spektakle/fortissimo-rez-marcin-liber/
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz